De laatste dag van de voorbereidingen vliegt voorbij. Ymkje moest nog administratieve dingen in verband met haar wek doen en daarnaast haar koffer inpakken voor morgen. En natuurlijk zijn er steeds dingen waar je tegenaan loopt die je toch nog even wilt regelen, Ymkje werd er helemaal hyper van. Maar na een korte rustpauze was dat wel voorbij. Maar toch was het is al met al een hectische dag en hebben we lang niet alles gedaan wat we wilden. Vanmiddag eerst nog wat onderdelen gehaald bij Ikea en de tandartsgegevens bij de tandarts (ja wat moet je daar anders halen).

Vandaag kwamen we moeizaam op gang. Gisteren heeft ons toch kennelijk behoorlijk uitgeput. Je hebt dat niet zo in de gaten maar toch vraagt afscheid nemen veel energie.

Het is bijna niet te doen om van iedereen individueel afscheid te nemen. We hebben dat beperkt tot een kleine groep van mensen die daadwerkelijk deel uitmaakten van ons dagelijks leven. Afscheid van familie kan het beste in groepsverband. Vorige week hebben we afscheid genomen van de Schreuder familie tijdens de familiebarbeque, deze zondag was gereserveerd voor de Cuperus familie. D.w.z. Ymkje's moeder, broers en zuster. Omdat mem het toch wel een fijn idee vond om iedereen nog een keer bij elkaar te hebben hadden we een samenkomen in Ferwerd georganiseerd.

Vandaag is de nieuwe warmwaterinstallatie geplaatst. Eindelijk. Eerst rustig opgestaan en wat boodschappen gehaald, samen met broodjes voor het ontbijt. Daarna maar vast het warme water afgetapt en zoveel mogelijk de koppelingen van de oude installatie losgemaakt zodat demontage verder makkelijk was. Om ongeveer half elf kwamen Appie en z'n maatje en zij hadden binnen een kwartier de oude installatie beneden staan. Rond een uur of half drie hing de nieuwe installatie kant en klaar op z'n plaats, getest en werkend. Ja, weer een stap genomen. Het huis wordt steeds verkoopbaarder :-).

Eindelijk kan ik foto's op de blog plaatsen. Het is nog wat wennen en nog niet alles werkt zoals ik dat zou wensen, maar toch het kan eindelijk.

Ook zijn we bezig om een email-notificatie te maken, zodat de mensen die zich ingeschreven hebben een mailtje krijgen als er een wijziging in het blog is. Het zou al mogelijk moeten zijn, maar het werkt nog niet naar behoren. Dus, geduld en alles komt goed

Omdat op m'n laatste werkdag bij het RMB toch wel vrij veel collega's afwezig waren heb ik gisteren het personeelsuitje gebruikt als afscheid. Niet dat ik daarmee iedereen persoonlijk gedag heb gezegd, maar ik heb daarmee de meeste collega's, inclusief Jan en z'n vrouw nog een keer gezien en/of gesproken. Ik had ook Ymkje ingeschreven, maar die kon de tijd niet missen. Immers, het is nog maar een paar dagen voor het vertrek woensdag. Dus ik gisteren om half zeven richting Cuijk. Het was een prachtige dag.

Gisteravond weer een afscheid. Ditmaal een afscheid van vrienden die ons erg na staan. Vrienden die we in Amerika ook nog wel eens op de stoep kunnen verwachten. Het was uiterst gezellig; na een heerlijke kaasfondue op een gezellige manier onze wederzijdse plannen doorgesproken. Aan het einde van de avond ook geen dramatisch afscheid, want daar houden we geen van allen van. Gewoon een afscheid van: "Tot de volgende keer", zoals we dat met goeie vrienden eigenlijk altijd hebben gehad, of we elkaar nu kort of lang niet zullen zien. We konden alleen niet lekker doorzakken.

Gisteren hadden we best een zware dag. Volgens mij hebben we allebeide iets onder de leden. Koorts niet echt, maar wel er tegenaan. Ik was gistermorgen dan ook best zwaarmoedig (nèt niet depressief :-) en dat ging niet echt over. De power ontbrak. Zelfs zodanig dat ik om half een maar even een siësta heb gehouden. Lekker even onder het dekbed en waarachtig een dutje gedaan. 't Kan niet meer geweest zijn dan een minuut of tien, maar toen ik na een uurtje weer naast het bed stond was als het ware de zon weer gaan schijnen. Alsof er niets meer aan de hand was.

Het is maar goed dat ik nog een poosje in Nederland blijf, want de werkzaamheden lopen toch wel wat uit. Nu hadden we ruim gepland, dus valt het allemaal best mee, maar toch zijn er duidelijk zaken die moeten worden gedaan als Ymkje al weg is. Vooral het schilderwerk om het huis verkoopbaar te maken is tijdrovend en omdat in de laatste week het trappenhuis aan de beurt was, was dat lastig omdat we dan wat minder makkelijk door het huis konden. Een smetje op de planning dus. Vandaag is de verf droog en dus is dat geen belemmering meer. Vandaag dus maar weer verder met het uitzoeken.

………… en nu gaan we weg !