Vandaag hebben we de eerste verhuizer op gesprek gehad. Fa. Voerman uit Den Haag. Deze had een goed en zorgvuldig verhaal. Het bedrijf maakt een betrouwbare indruk, en de heer Van Bodegraven bleek met kennis van zaken te spreken. We hebben nog twee afspraken gepland staan, dus kunnen we binnenkort knopen doorhakken. Wel is duidelijk dat het aan te bevelen is om de verhuizer je inboedel te laten inpakken. Dat maakt de kans op invoerellende met de Amerikaanse douane een stuk kleiner hoop ik.

Niet dat dat zo bijzonder is op zich, maar toen wij vanmorgen opstonden en Ymkje haar mail controleerde bleek dat ze een mailtje uit Chicago had ontvangen. Of ze nog steeds belangstellend was voor een baan en wanneer ze in de gelegenheid zou zijn om te komen praten. Nou, als dat geen opsteker is zo aan het begin van de dag dan weet ik het niet. We zijn al twee weken bezig met allerlei klussen en dat is nog steeds niet anders, ten minste, er komt wel steeds meer klaar.

Mensenkinderen, wat moet er veel gebeuren. Ymkje is bezig met de verwerking van alle administratie. Wijzigen wat er gewijzigd moet worden, opzeggen wat er opgezegd moet worden, enz., enz. Natuurlijk allemaal klusjes die ze best al veel eerder had kunnen doen, maar je moet ook een psychologische drempel over voordat je ècht aan de slag gaat.
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor mijn aandeel. Deze week bezig geweest met de keuken. Rond het aanrecht getegeld en afgewerkt.

Vandaag hebben we de reis voor Ymkje geboekt. Enkele reis Cincinnati. Op negen september 2009. Een onverwacht mooie datum: 09-09-09. Niet eens bewust gekozen. Ik zal maar niet tot 10-10-10 wachten om haar achterna te gaan :-).
Tot onze verrassing was het toch niet zo makkelijk om de stap te nemen. Gek eigenlijk. Nou ja, gek, 't is natuurlijk wel zo dat hiermee de datum van onze definitieve stap vast staat en onze emigratie dus eindelijk ècht wordt.

Vandaag was m’n laatste werkdag. Ymkje was eigenlijk vorige week vrijdag al klaar, maar in verband met de overdracht van haar werkzaamheden was haar gevraagd om dinsdag en woensdag nog te werken. Feitelijk was ze dus pas woensdagavond klaar. Ze heeft toen wel tot negen uur ’s avonds doorgewerkt. De rest van de week heeft ze een aantal administratieve zaken aangepakt. Zelf heb ik de afgelopen dagen vaak halve dagen gewerkt. Ik had, toen ik terug kwam van vakantie, nog 40 uur over. In overleg met Ymkje heb ik besloten door te werken tot de laatste dag en m’n vrije uren versnipperd op te nemen. Daardoor had ik, omdat ik ’s morgens altijd vroeg begin, hele middagen tot m’n beschikking.

We zijn inmiddels al weer twee weken thuis. Eergisteren hebben we Talita in Düsseldorf bij het vliegveld opgepikt. Na bijna een jaar Zuid-Oost Azie is we weer terug in het koude Nederland (17-18°C).

Eindelijk is het zover. Vandaag het bericht gekregen dat de Green Cards zijn aangekomen. Niks lang wachten. Nog net geen zes weken. Langer dan we hoopten natuurlijk, want we hadden ze na 4 weken graag meegenomen naar Nederland, maar zes weken is ook prima. Nu zijn alle noodzakelijke formaliteiten afgerond. We waren al permanent residents door de stempels in onze paspoorten, maar nu hebben we ook alle noodzakelijke bewijsstukken. Geweldig. Nu nog een rijbewijs halen, werk zoeken, American Express omzetten, een auto kopen, een huis inrichten en een leven opbouwen.

Vrijdagmorgen 26 juni 2009 om ongeveer tien over zeven landde onze Delta-vlieger weer op het Düsseldorf Int. Airport, na een intercontinentale vlucht van ruim negen uur.

Vandaag naar Cincinnati geweest. Een middengrote stad in het zuidwesten van Ohio, gelegen aan de Ohio-rivier op de grens van Ohio en Kentucky. Een stad zo’n 100 km ten zuiden van Lynn. De stad word gezien als de eerste èchte Amerikaanse stad die gebouwd is zonder directe invloed van Europa. Immers, steden aan de oostkust van de VS zijn gesticht door Europeanen waardoor je daar altijd nog invloeden daarvan terug kunnen vinden. Ik weet niet of de afwezigheid van deze invloed nu zo’n groot voordeel is. Het is toch een betrekkelijk saaie stad, zonder ècht hart.

Het is misschien nauwelijks de moeite van het vertellen waard, maar vandaag zijn we samen op pad geweest om eens te kijken wat je in Amerika allemaal kunt kopen op het gebied van bouwen en woninginrichting. Hiermee bedoel ik geen bankstellen of zo, maar dingen voor de tuin, gereedschap, keuken en badkamer apparatuur enz.