Ik ben een lang weekend naar Duitsland. Overigens niet op vakantie. Nee ik bezoek daar onze goede vriendin Petra, waar ik al eerder over geschreven heb. Voor de enkele lezer die nu misschien denkt dat ik stiekem via Duitsland naar Amerika ben vertrokken, moet ik, overigens best tot mijn spijt, teleurstellen. Was het maar waar dat het al zover was. Nee, ik ben gewoon in München, zoals ik dinsdag al schreef. Gewoon een weekendje weg. Het contact met Petra is jaren (17 jaar) verbroken geweest en is sinds een klein jaar weer hersteld. Een weekend om bij te praten dus.

Zaterdagochtend bijtijds opgestaan. Immers, ik had beloofd de jonge generatie naar Keulen te brengen. Snel gedoucht en aangekleed. Ook Tamara was snel in de kleren want we hadden afgesproken samen inkopen voor het ontbijt te doen. Broodjes gehaald, zowel voor het ontbijt als voor onderweg. Inmiddels waren ook Leon en Clara aangekleed en konden we ontbijten. Na het ontbijt klaarmaken voor vertrek en vervolgens op pad. Leon reed dus ik kon relaxed van de rit genieten. Even voor twaalf kwamen we bij het Keulen CS aan.

Gisteren bracht de post mijn verwachtte pakje. Een cadeautje, joehoe!!!! Ik had me al afgevraagd hoe de post dat zou bezorgen. Hier hebben we een klein postvakje waar alleen brieven in passen en reclame. Ja, die reclamefolders hebben we hier ook iedere week weer. Gisteren vond ik dus een sleutel in het vakje en daarmee kon ik een groter postvak aan de zijkant van de rij boxjes openen en daarin lag mijn pakje. Zie foto's van de inhoud! Bedankt Jolanda, heerlijk!

Althans, Talita had me gisteren gebeld dat ze van plan was om dit weekend thuis te komen. Niet dat ze verwachtte dat we elkaar veel zouden zien, want ze had allemaal plannen, maar ze zou wel thuis slapen. Nu belde Leon een poos later dat hij vrijdag na de middag thuis zou komen om te kijken of we "het autootje", onze Citroën ZX, zouden kunnen repareren. De WegenWacht had verteld dat de computer waarschijnlijk defect zou zijn.

Vandaag liep de wekker om zeven uur al af en om een uur of half negen kon ik dus al opstaan. Ja, ik heb een zwaar leven :-). Uit bed wel regelrecht naar zolder, want het ergert me flink dat ik steeds beneden bezig ben en daardoor aan de zolder niet toekom. Ik dus boven aan het uitzoeken en inpakken. De leeggekomen dozen naar beneden. Het zijn oorspronkelijk boeken voor dozen en zijn dus nog steeds uiterst geschikt voor boeken of papierwaren. Ik had er dan ook duidelijke plannen mee. Om een uur of elf kwam de verhuizer binnenstappen.

In Canada was het de 12e, bij ons was het toen al de 13e. Midden in de nacht heb ik een poosje liggen kijken terwijl ik een video-chat met Ymkje had. Ik was om half vier wakker geworden en de intocht van de atleten besloeg een belangrijk deel van het "kijkgenot". Ik beschreef dat al. Op de achtergrond, op m'n oude TV op de slaapkamer, maakte de hele show op mij geen grote indruk. Ik heb toen de openingsceremonie ook niet in z'n geheel gekeken. Nu was het eigenlijk ook niet de bedoeling, maar soms wordt je midden in de nacht wakker. Ik had in ieder geval mijn HD-recorder al geprogrammeerd.

Inderdaad, ik ben van plan me deze week erg druk te maken. Na een weekend als dit wordt het tijd dat ik weer eens even spijkers met koppen ga slaan. Wel heb ik vanmorgen nog even het laatste deel van de laatste film van van gisteren gekeken, en ook neem ik straks rustig tijd om even met Ymkje te kouten, maar daarna moet er toch echt wat gebeuren. Ach, nu moet je ook niet denken dat ik niet veel doe, maar wat ik doe is minder fysiek. Zo ben ik met de videobanden bezig geweest, zoals ik al aangaf en ook administratief moeten er toch zaken gebeuren. En dan blijft het fysieke werk al gauw liggen.

Het weekeind is zonnig en de sneeuw smelt aardig weg overdag. De zon heeft voelbaar kracht, dat beloofd nog wat. Ik heb zaterdag gelopen, zonder Evy dit keer. Ze wilde niet, lag te slapen en moest eerst 'opgeladen' worden. Zie enkele sfeerplaatjes van de omgeving.

Na een korte nacht, het was gisteravond half drie voor ik op bed lag, werd ik vanmorgen wakker met een onrustig gevoel. Waarom weet ik niet precies, maar ik had het gevoel dat het toch niet zo'n goed idee was om vandaag naar de sauna te gaan. Iets wat ik vandaag, vanwege de uiterst prettige ervaring van een paar weken geleden, van plan was geweest. Misschien dat het er mee te maken heeft dat ik onvoldoende uitgerust was. Ik heb de afgelopen dagen een tropenrooster gehad. Erg gezellig, maar wel slopend.

De spelen zijn geopend, zie de foto's van 'ons' team zoals dat te zien was op de TV in Atlanta.
Ymkje

De grote foto's zijn van mij. Genomen via m'n slingbox. Ja, we liggen samen te kijken. Ik lig wakker in Nederland en Ymkje zit van haar avond te genieten in Atlanta. Dit stukje is (voor het eerst) van ons samen. Ook de foto's zijn van ons samen. De eerste foto's zijn van Ymkje en de laatsten zijn van mij, van de NOS :-). We hebben zo veel pret samen, maar ik ga zo wel weer slapen.
Gert