Nu heeft het woord snert twee betekenissen. De eerste is een aanduiding als je iets waardeloos vindt en de tweede, en daar gaat het hier over, is de volksnaam voor "erwtensoep". Een soep van langzaam fijngekookte spliterwten, met groente, vlees, worst, oorspronkelijk ook een varkenspootje. Men kan erwtensoep zelf maken en de soep helemaal naar smaak inrichten of je kunt bij de supermarkt een blik erwtensoep kopen. De keuze voor het merk is smaakafhankelijk en dient dus proefondervindelijk te worden vastgesteld.

Zo jammer dat een weekend maar zo voorbij is. Het is zondagavond, ik zit voor de buis, glaasje wijn erbij, haard aan en nog even internetten: o.a. blogjes lezen.

Ondanks het feit dat vandaag Koning Beatrix jarig was, van harte gefeliciteerd overigens, ben ik toch naar de sauna geweest. Ik was immers niet op haar feestje uitgenodigd. Vanmorgen om half elf was ik dus in Oss paraat. Ik had, zoals gezegd, nog een saunabezoek tegoed na mijn val vorig jaar. Ik zal daar zo nog wat over vertellen. Maar ik kwam dus aan en gaf aan dat ik nog een saunabezoek tegoed had. De vriendelijke jonge dame die me hielp keek op ons adres en zei dat daar niks stond. Uiteindelijk na wat zoeken vond ze het, maar officieel was dat recht verlopen in november.

Nu moet het niet gekker worden. Ga ik vanavond bij vrienden op bezoek, overigens uiterst gezellig, en kom ik om een uur of één bij de auto, ligt er opnieuw net zo'n laag sneeuw op de auto als vanmorgen. Dus weer zo'n vijf à zes centimeter. Dus ik moest wéér met blote handen de autoruiten schoonmaken, maar vooral ook rustig rijden naar huis. De gemeente was wel druk aan het strooien, maar de meeste wegen waren alleen nog te bereiden met 20 tot 50 km/u. Ik ben echter gezond weer thuis gekomen.
Zie de foto's van gisteren :-)

Het sneeuwt alweer in Nederland. Toen ik vanmorgen naar buiten wilde werd ik geconfronteerd met een laag sneeuw op de auto. Zeker een laag van zo'n 6 cm. Dus ook niet mis. Het is wel een sneeuwwinter in Nederland hoor. Al van voor de kerst en van de week was het net weg en nu ligt er weer een nieuwe laag. 't Ziet er wel mooi uit, zoals je op de foto's kunt zien. Hopen dat dit niet weer resulteert in een langdurige gladheid, want daar hebben we niks aan.

Vandaag was weer een gewone werkdag. Ze hadden me gemist en er lag heel wat werk te wachten met allerlei onverwachte deadlines ☹. Ook bleek dat er iets voor mij was geregeld voor een polikliniek. Een polikliniek waarvan ik net een week eerder al duidelijk had aangegeven dat ik de huidige praktijk nogal klant-onvriendelijk, maar voor de afdeling ook ineffectief is. Een ingesleten onzorgvuldigheid. Toen bleek dat men het toch op de oorspronkelijke manier geregeld had, werd ik goed pissig. Dus ik schoot voor het eerst behoorlijk uit m'n slof.

Gisteren had ik een introductiedag voor stafleden. Pppfff alweer een oriëntatie voor nieuwe medewerkers. Iets nieuws dit keer, bedoeld om meer zicht te krijgen op heel Emory en zijn geschiedenis. Ik had er niet zo veel zin in, zo'n hele dag zitten en luisteren. Daarbij voelde me al niet zo geweldig fit bij het opstaan, 'k had buikpijn en was misselijk. Iets verkeerds gegeten misschien?

Piepje is overleden. Nu volgt het rouwproces, hoewel ik nu al het gevoel is dat dat ook al weer bijna voorbij is. Dit stukje zal me helpen bij de laatste verwerking. Ik was eigenlijk al een aardig eind gekomen in mijn gewenningsproces. Op de lange termijn schakelt het menselijk brein een dergelijk stoorgeluid uit door het te definiëren als "normaal". Ik hoorde het nog wel maar had er al bijna geen last meer van. Nu voelde ik me vanmiddag en vanavond niet zo toppie. Het lijkt wel: Ymkje ziek ik ziek. Ik loop met een drukkende hoofdpijn en ben onrustig.

Nog geen goed nieuws. Het piepje piept maar door. Gisteren bij de buurman aangebeld. Daar was niets wat de oorzaak zou kunnen zijn, geen apparaten, ja, helemaal niks tegen de tusssenmuur. Buurman met mij mee, weer stroom er af. Het piepen blijft echter gewoon doorgaan. Nee, geen oplossing in zicht. Wel gezellig bij de buren een kopje koffie gedronken. Zij komen oorspronkelijk uit Koerdistan wat een boeiend gesprek over emigratie opleverde. En dat piepje, daar moet ik voorlopig maar aan wennen. Het is vanzelf begonnen en zal misschien ook wel weer vanzelf weggaan.

Nou ja, piepje, 't is een continu hoog gepiep. Toen ik gistermorgen beneden kwam hoorde ik deze continue hoge piep voor het eerst. De meeste mensen kennen dat soort gepiep denk ik wel. Zo'n piep die je af en toe om onverklaarbare reden hoort en die niemand anders hoort, maar die dan ook, meestal al snel weer, verdwijnt. Hij is alleen in de woonkamer te horen. Als ik naar de keuken of de gang ga, hoor ik er niets meer van. En toen ik gistermiddag met Ymkje aan het Skypen was hoorde zij het in Amerika ook :-). De oorsprong van het geluid heb ik echter tot op dit moment niet kunnen traceren.