Het morgen van gisteren is het vandaag van vandaag en het gisteren van morgen. Tijd is een vreemd verschijnsel. Vandaag lijkt het een stuk beter met ons te gaan, maar het is nog vroeg. Ook heb ik vannacht weer goed geslapen (Ymkje slaapt altíjd goed). Vreemd genoeg heeft het me aan nachtrust de laatste nachten niet ontbroken, terwijl ik op het hoogtepunt van de verkoudheid halve nachten wakker lag. M'n neus zit nog wel behoorlijk dicht, maar ja, wat wil je, na een week lang overmatig besproeid te zijn geweest met een neusspray, moet deze nu afkicken.

Eindelijk het uur der waarheid. Ja, de oliebollen zijn gebakken. Uiteindelijk toch geen goudreinetten gevonden (wat te verwachten was) en de tweede keus, Fuji, was niet voorhanden. Ik had deze week overal een paar appels gekocht. Ik weet nu wel zeker welke appels ik beslist niet lekker vind hier :-). Maar goed, ik heb uit al die appels een keuze gemaakt en de rest weggegooid. Uiteindelijk was het resultaat heel aanvaardbaar. Ze zagen er niet helemaal 100% uit zoals dat hoorde, want ik had niet alle gereedschap voorhanden voor een optimaal resultaat, maar het resultaat was beslist acceptabel.

Na een redelijke nacht slaap voelde ik me vanmorgen redelijk opgeknapt. Ik voelde me in ieder geval niet zo beroerd meer. Dus ik er uit, douchen en na een eenvoudig ontbijt van yoghurt met cornflakes, heb ik Ymkje naar haar werk gebracht, het dagelijkse ritueel. Daarna naar de WallMart om de keukenweegschaal te ruilen die we daar gekocht hadden. Hij was beschadigd. Toen tanken en daarna weer naar huis. Maar goed dat ik deze volgorde heb aangehouden want toen ik weer thuis was was de pijp ook wel leeg. Nog wat geknutseld op de computer en toen toch nog maar even liggen.

Tweede kerstdag en de dagen er na (door sommigen derde en vierde kerstdag genoemd) zijn hier in Amerika niet echt Kerst meer. Omdat voor veel Amerikanen de dag voor kerst (Christmas Eve) wel geheel in het teken van de Kerst staat, hoort die eigenlijk wel bij de Kerst. Eigenlijk een soort tweede Kerstdag vooraf. Die dag wordt overigens wel besteed aan inkopen en zo, niet zoals bij ons op tweede Kerstdag een bezoek aan autoshows en meubelboulevards (hoezo een stereotype beeldvorming).

Je gelooft het of niet, vandaag, eerste kerstdag is de eerste dag dat we een hele dag de deur niet uit zijn geweest. Een ongekend genoegen. Oh, we hadden wel plannen hoor, maar daar zijn we helemaal niet aan toe gekomen. Dat doen we morgen maar. Gewoon een hele dag niks. Niet eens boodschappen doen. Nu kan dat ook niet vandaag, maar toch. Lekker wat zitten lezen en computeren, wat TV kijken en genieten van de open haard. Het genoegen is simpel maar daarom niet minder.

Wij wensen al onze lezers een geweldige, zalige, gezegende, prettige, fijne, gezellige, knusse, sfeervolle, warme, koude en vooral een liefdevolle kerst toe.

Ik ben uitgeteld. Vandaag was een afmattende dag. Eerst vanmorgen met een aanhanger (hij is 2,5 m lang) vol met MDF en ander houtmateriaal naar het kringloopcentrum. Het waren de beste stukken MDF dus het ging me wel aan het hart, maar je krijgt eelt op je ziel van al dat weggooien van nog goeie dingen. Dit afgeleverd hebbend, kon ik nog net even naar de AH om wat bij de koffie te halen. Rond half elf belde Irene aan. Helemaal geshockeerd van alle wanorde in huis. Irene heeft zelf de zaken in huis netjes op orde dus dit is wel een groot contrast.

Whauw, wat een sneeuw is er in NL gevallen! Als ik die foto’s zie dan moet ik wel even slikken hoor, heerlijk winter. Het roept allerlei nostalgische herinneringen op. Vanmorgen zat bij ons ook wel wat ijs op de autoramen, maar echt winter wordt het hier niet. Iedereen vertelt dat heel de stad plat ligt als er een centimer sneeuw zou vallen ☺

Althans in sommige gebieden in het midden en het noorden van Nederland. Het geeft me een echt Nederlands gevoel als ik de foto's bekijk die Talita me opgestuurd heeft. Bij Ymkje is het tussen de 10 en 12 graden vandaag een temperatuur waar ik naar uitkijk. Nee, Atlanta/Decatur is beter af met zo weinig mogelijk sneeuw en ijs. Toch is het jammer dat m'n laatste kans op een witte Kerst in Nederland verkeken is.

De week is omgevlogen, zoals eigenlijk sowieso de tijd vliegt tegenwoordig. Maandag had Ymkje haar introductieochtend, waarbij ze op de hoogte werd gesteld van allerlei zaken zoals ziekteverzekering enz. Maandagmiddag ben ik zelf op pad geweest om m'n kabelbox om te ruilen. Na een telefoongesprek met onze kabelprovider bleek dat ik een verkeerde box geleverd had gekregen. Dus ik op pad, want anders had ik tot donderdag moeten wachten tot hij omgeruild zou worden en dat was natuurlijk te lang. Het plaatselijke kantoor bleek helemaal aan de andere kant van Decatur te liggen.